Ήταν αργά το βράδυ της 6ης Δεκεμβρίου, έξι μόλις χρόνια πριν όταν η είδηση της δολοφονίας ενός δεκαεξάχρονου μαθητή έφτασε στα αυτιά μας. Τότε που η Ελληνική Αστυνομία πυροβόλησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο και ταυτόχρονα χτύπησε μια ολόκληρη γενιά. Τη νεολαία της κρίσης του καπιταλισμού που τότε ξεσπούσε και τώρα συνεχίζει αμείωτη να δολοφονεί τα όνειρα και τις φιλοδοξίες μας. Οι μαθητές, οι φοιτητές και ο εργαζόμενος λαός αντέδρασε, σήκωσε κεφάλι και ξεσηκώθηκε κατακλύζοντας τους δρόμους ολόκληρης της χώρας. Φωνές γεμάτες οργή και αγανάκτηση ενάντια στη βαρβαρότητα και το σύστημα που τη γεννά.

«Είναι οργισμένοι για τον συμμαθητή τους» , μας έλεγαν, «Θέλουν να ξεσπάσουν το θυμό τους». Όντως, στην αρχή αυτό που κυριαρχούσε στις μαθητικές και φοιτητικές διαδηλώσεις ήταν ο θυμός, η οργή, η αδικία που μας επνίγε και έψαχνε τρόπο να εκφραστεί. Τελικά όμως οι διαδηλώσεις, ειδικά στην Αθήνα, κράτησαν πολύ παραπάνω από ένα απλό ξέσπασμα. Όσο κι αν προσπαθούσαν κυβέρνηση και ΜΜΕ να το παρουσιάσουν σαν μια απλή αντίδραση θυμού προς τη δολοφονία του συμμαθητή μας, ο Δεκέμβρης του 2008 έδειξε με την ένταση , την μαχητικότητα, την διάρκεια και τα αιτήματα του ότι ήταν κάτι πολύ βαθύ απο μια αυθόρμητη αναζήτηση εκδίκησης για την δολοφονία του Αλέξη.Αυτό ήταν απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το πραγματικό νόημα που έιχε ο Δεκέμβρης είναι πως ήταν ένας αγώνας για το μέλλον μας, για να μπορεί ο κάθε νέος να ζει και να σπουδάζει ελεύθερα και με αξιοπρέπεια. Τότε, στην αυγή μεσσαίωνα των τελευταίων χρόνων, φοιτητές και μαθητές βγήκαν στους δρόμους γιατί συνειδητοποίησαν ότι το μέλλον που τους ετοιμάζουν θα ήταν μαύρο αν δεν αντιδράσουν, αν δεν πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους. Συνειδητοποίησαν ότι για να μπορεί η κυβέρνηση και οι εντολοδόχοι της ( ΕΕ- ΔΝΤ- Τρόικα) να ρίχνουν λεφτά στις τράπεζες θα πρέπει κάθε μέρα να πυροβολούν τις ζωές και τα όνειρά τους. Γι αυτό ταρακούνησαν τα νερά μιας κοινωνίας που έτσι κι αλλιώς εκείνο το καιρό έβραζε, διαισθανόταν το μακρύ κατήφορο που την περίμενε και έψαχνε έναν τρόπο να αντιδράσει, να φωνάξει, να διεκδικήσει το μέλλον που της αξίζει…

Φέτος ο Δεκέμβρης μας βρίσκει βουτηγμένους στην φτώχεια και την εξαθλίωση συνηθισμένους πια να χειροτερεύει η ζωή μας μέρα με τη μέρα να ακούμε

με απάθεια πλέον από τα κυβερνητικά στόματα για την ανάκαμψη που έρχεται ,για success story ,για την ανάπτυξη που ήδη ξεκινά μέσα στο 2014, για τα μέτρα που θα συνεχίσουν να παίρνουν «για το καλό μας». Είναι ξεκάθαρο πια στα μυαλά όλων μας ότι οι υποσχέσεις που μας δίνουν είναι κενό γράμμα. Ότι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουμε να ζήσουμε επιτέλους όπως μας αξίζει είναι να πάρουμε εμείς, ο λαός και η νεολαία, την κατάσταση στα χέρια μας και να ανατρέψουμε κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ. Φέτος ο Δεκέμβρης βρίσκει τους μαθητές σε κατειλημμένα σχολεία ,απέναντι στο Νέο Λύκειο που μας πετάει έξω από την δημόσια εκπαίδευση και μας οδηγεί στα φροντιστήρια , στην μαθητεία και στην ανασφάλιστη δουλειά για ψίχουλα. Βρίσκει τους μαθητές να βιώνουν την καταστολή στο πρόσωπο των διευθυντών που φέρνουν την αστυνομία στα σχολεία, στα ΜΑΤ που απαντάνε με δακρυγόνα στις κινητοποιήσεις μας, στα ΜΜΕ που προσπαθούν να σιωπήσουν τον αγώνα μας. Βρίσκει τους φοιτητές σε κατειλημμένες σχολές ,απέναντι σε διαγραφές ,οργανισμούς ιδρυμάτων και εσωτερικούς κανονισμούς και στους πρυτάνεις των ΜΑΤ και των επιχειρήσεων! Βρίσκει τη νεολαία στο στόχαστρο της επίθεσης, να βλέπει το μαύρο μέλλον της φτώχειας και της ανεργίας, να της λένε να μην τολμήσει να σηκώσει κεφάλι.

Η 6η Δεκέμβρη δεν είναι ούτε μνημόσυνο ούτε μια αγωνιστική επέτειος. Είναι άλλο ένα βήμα μπρος στον αγώνα της γενιάς μας για δωρεάν εκπαίδευση, για μόνιμη και σταθερή δουλειά με δικαιώματα και μια ζωή με αξιοπρέπεια και λαϊκές ελευθερίες. Ο αγώνας μας δεν εκφράζεται με ξεσπάσματα και παροδικές αντιδράσεις. Είναι αγώνας όλης της νεολαίας για την ζωή της. Γιατί εμείς δεν έχουμε συνηθίσει στην εξαθλίωση που μας επιβάλλουν, δεν έχουμε ξεχάσει τα δικαιώματα μας που προσπαθούν να μας πείσουν ότι είναι πολυτέλειες,δεν έχουμε σταματήσει να ονειρευόμαστε. Είμαστε αποφασισμένοι να πάρουμε πίσω όλα όσα αξίζουν. Δεν θα γίνουμε η γενιά της παπαγαλίας, της ημιαπασχόλησης , και της απλήρωτης εργασίας, η γενιά που την πετάνε έξω από τα σχολεία και τα πανεπιστήμια , η γενιά που δεν της επιτρέπουν να ζήσει όπως θέλει. Θα γίνουμε η γενιά που θα επιβάλλει τις ανάγκες της, που μαζί με όλη την κοινωνία θα ανατρέψει κυβέρνηση- ΕΕ – ΔΝΤ και όλους αυτούς που μας μαυρίζουν την ζωή. Θα γίνουμε η γενιά που θα ζήσει ελεύθερα, όπως της αξίζει!

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΜΕΡΕΣ!
ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΟΣΩΝ ΜΑΣ ΓΡΕΜΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ!
ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΙΚΟΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ!
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΜΟΡΦΩΣΗ-ΔΟΥΛΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ!
ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΑΒΒΑΤΟ 6/12 ΣΤΗ 13:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ!

logo

anypotaxtos-mathitis.gr
τηλ. επικοινωνίας 6980479161