Πόσα πράγματα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε λίγα μόνο χρόνια ;

Πόσα σχολεία μπορούν να κλείσουν, πόσα πανεπιστήμια να ιδιωτικοποιηθούν και

πόσοι νέοι άνθρωποι να ζουν χωρίς παρόν και με ένα μαύρο εργασιακό μέλλον ;

Καιροί μεγάλων αλλαγών και ο άνεμος αρχίζει να φυσάει δυνατά!

Λένε μερικοί από τις μεγαλύτερες γενιές σε μας. Είστε άτυχοι εσείς. Πέσατε σε δύσκολους καιρούς και θα ζήσετε χειρότερα από μας! Είστε άτυχοι.

Εμείς τους απαντάμε. Στο χέρι μας είναι να είμαστε τυχεροί! Ποια λογική λέει ότι στον 21ο αιώνα, στην εποχή του ίντερνετ και των τεράστιων δυνατοτήτων η πιο μορφωμένη γενιά που έχει υπάρξει ποτέ και αρχίζει και κινητοποιείται ως πρωταγωνιστής σε όλο τον κόσμο (αραβική άνοιξη, κίνημα occupy στην Αμερική, Ισπανία, Ελλάδα κτλ) θα καταστραφεί και θα ζήσει χειρότερα; Μόνο η λογική του καπιταλισμού, καμία άλλη. Ε λοιπόν αρνούμαστε αυτό το σύστημα που μας πετάει, και αν δε μας χωράει αυτός ο κόσμος, δικό μας κόσμο λεύτερο να φτιάξουμε.

Για να αλλάξει η ζωή μας, το παρόν και το μέλλον μας, η κοινωνία η ίδια θέλει δουλειά πολλή.

Όρεξη, ιδέες, οργάνωση, πολιτική, όραμα και αξίες! Όλα αυτά με ένα σύγχρονο τρόπο, χωρίς τη σκουριά της γραφειοκρατίας και την άποψη περί πολιτικής του MEGA και των ΜΜΑ (μέσων μαζικής αποβλάκωσης).

Η πολιτική δεν είναι ίδια γενικά και αόριστα. Υπάρχει η πολιτική των “πάνω” και η πολιτική των κάτω. Οι νέοι άνθρωποι πρέπει να είναι ενημερωμένοι για την πολιτική των “πάνω” και να δημιουργούν άποψη χωρίς χειραγώγηση για να δημιουργήσουμε την πολιτική των “κάτω”

Ποιο είναι το τοπίο σήμερα με λίγα λόγια:

Το ΠΑΣΟΚ και η συμμαχία του με την ΝΔ-, το φασιστικό ΛΑΟΣ και την ΕΕ απέδειξαν ότι είναι ικανοί να διαλύσουν τα πάντα και να ποδοπατήσουν κατακτήσεις αιώνων μέσα σε λίγες ώρες. Απέδειξαν πως μπορούν να δημιουργήσουν μια νεολαία χωρίς μέλλον που σαν μοναδική απόδραση θα βλέπει την μετανάστευση για να βρει δουλειά, μια νεολαία που θα σκύβει το κεφάλι, θα πληρώνει το σχολείο, το πανεπιστήμιο και τελικά θα δουλεύει με 400 ευρώ. Και όλα αυτά λένε για να μειώσουν το χρέος και το έλλειμμα, για να σώσουμε την πατρίδα, για να μείνουμε στο ευρώ και στην ΕΕ.

Κατέστρεψαν το ελληνικό σχολείο, έκλεισαν 1200 σχολεία και θα κλείσουν ακόμα περισσότερα. Δημιούργησαν το σχολείο της αγοράς στο οποίο δεν θα σου παρέχεται μια ολοκληρωμένη εκπαίδευση αλλά αποσπασματικές γνώσεις ανάλογα πάντα με αυτό που χρειάζονται οι επιχειρήσεις.

Πολλά σχολεία δεν είχαν θέρμανση αυτό τον χειμώνα και γονείς αναγκαζόντουσαν να τα βάλουν από την τσέπη τους χρήματα. Τα φτωχά παιδιά λιποθυμούσαν από την πείνα στο σχολείο.

Η ζωή του μαθητή ακόμα πιο δύσκολη: Καθημερινά φροντιστήρια για να μπει στο Πανεπιστήμιο. Τι αλλάζει όμως ;

Πλέον Θα υπάρχει και διπλωματική Λυκείου, άρα τα φροντιστήρια θα αρχίζουν από την Α λυκείου. Αυτή την ζωή ονειρεύονται για τους μαθητές. Μαθητές που θα τρέχουν κάθε μέρα και δεν θα έχουν χρόνο για καμιά άλλη δραστηριότητα. Μαθητές που θα βλέπουν τους συμμαθητές τους ανταγωνιστικά και θα κάνουν κούρσες για το ποιος θα είναι καλύτερος. Αυτό το σχολείο ονειρεύονται.

Και όλα αυτά γιατί θα αναρωτηθεί κάποιος ; Κάποιος αφελής μπορεί να σκεφτεί : »  μπορεί να είναι θυσίες που θα πιάσουν τόπο, θα τρέξουμε λίγο παραπάνω αλλά στο πανεπιστήμιο όλα θα λυθούν και θα βρούμε και μια καλή δουλειά ».

Η αλήθεια όμως είναι πολύ διαφορετική.

Όλες αυτές οι θυσίες για να μπεις στο νέο πανεπιστήμιο του μνημονίου. »Πανεπιστήμιο» που δεν θα είναι δημόσιο. Θα πληρώνεις δίδακτρα. Η δημόσια χρηματοδότηση  θα κοπεί και θα πρέπει τα πανεπιστήμια να βρουν μόνα τους τους πόρους. Με απλά λόγια αυτό τι σημαίνει ; Θα κοπεί η φοιτητική μέριμνα (δωρεάν φαγητό, δωρεάν βιβλία κτλ.) και τα πανεπιστήμια θα ζητάνε χρήματα από επιχειρήσεις, με το αζημίωτο φυσικά! Πλέον τα πανεπιστήμια θα διοικούνται από manager (πχ πρώην βουλευτές, τραπεζικά στελέχη κ.α.). Ο manager θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της κοινωνίας ή αυτά της αγοράς; Απάντηση δεν χρειάζεται. Δηλαδή θα μπεις σε ένα πανεπιστήμιο που δεν θα είναι ούτε δωρεάν, ούτε δημόσιο αλλά ούτε και πανεπιστήμιο.

Και θα ξοδέψεις ένα σωρό χρήματα εσύ και η οικογένεια σου για τις σπουδές σου για να βγεις από την τριτοβάθμια εκπαίδευση και να ζήσεις το πλήρη καθεστώς ανασφάλειας. Στην καλύτερη περίπτωση, αν είσαι τυχερός, θα δουλεύεις και θα αμείβεσαι με 411 μισθό, αλλιώς θα είσαι μέσα στο 50% της νεολαίας που είναι άνεργη. Η οικονομική κρίση και η στρατηγική που έχουν επιλέξει οι κυβερνήσεις, δημιουργεί ένα μαύρο τοπίο για το σύνολο της κοινωνίας. Η νεολαία σαν ένα κομμάτι της κοινωνίας που έχει όλη την ζωή μπροστά της θα ζήσει με τον πιο σκληρό τρόπο το εργασιακό μεσαίωνα, την αντιδραστική μετάλλαξη του πανεπιστημίου και του σχολείου.

 

Όσο σκληρά και αν είναι όλα αυτά είναι αλήθεια. Αυτά θα κάνουν αν δεν κάνουμε τίποτα εμείς!

Αλλά πάνω κάτω τα χειρότερα που έρχονται είναι γνωστά.

και αν δεν είναι ακόμα μερικά μυρίζουν άσχημα τα μαγειρέματα τους.

Το θέμα που μπαίνει συνεχώς είναι τι θα κάνουμε. Υπάρχει ελπίδα; Υπάρχει άλλος δρόμος;

 

 ΠΟΤΕ δεν υπήρξε στην ιστορία μονόδρομος όταν αυτός ο δρόμος οδηγούσε στην καταστροφή!

Δεν είναι μονόδρομος η φτώχεια, η εξαθλίωση, η ανεργία. Υπάρχει άλλος δρόμος. Ο δρόμος του αγώνα, της ανυπακοής, της ανατροπής. Υπάρχουν οι εκατομμύρια διαδηλωτών που κατακλύζουν με κάθε ευκαιρία τους δρόμους της Ελλάδας, υπάρχει το μαθητικό και το φοιτητικό κίνημα που καταλαμβάνουν τα σχολεία και τις σχολές τους, που βγαίνουν μαχητικά και μαζικά στον δρόμο και ζητάνε άλλο επίπεδο εκπαίδευσης, άλλη ζωή.

Χρειάζονται όμως και στόχοι. Η νέα γενιά να πάρει την πολιτική στα χέρια της. Από το γυμνάσιο ο νέος κόσμος πρέπει να αποκτάει πολιτική άποψη όχι άλλο στην αδιαφορία και το απολιτίκ!

Υπάρχει λοιπόν δρόμος.

  • Δημόσιο και ελεύθερο σχολείο και  δημόσιο δωρεάν πανεπιστήμιο.
  • Κάτω ο νόμος για τα σχολεία. Ανατροπή του νέου νόμου πλαίσιο για τα πανεπιστήμια
  • Να φύγει η τρόικα και τα επιτελεία της. Μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτήν, χωρίς τα δανεικά τους
  • Έξω από Ευρώ και ΕΕ που έχουν διαλύσει την παραγωγή της χώρας. Που ενορχηστρώνουν την επίθεση σε εκπαίδευση και εργασία
  • Διαγραφή του χρέους. Το χρέος δεν το δημιουργήσαμε εμείς-δεν θα το πληρώσουμε εμείς-θα το διαγράψουμε

Να δώσουν λεφτά για την παιδεία και υγεία και όχι στους Γερμανούς και στους δανειστές μας.

  • Δημόσια και κοινή περιουσία όλες οι βασικές μονάδες παραγωγής, εθνικοποίηση των κλεφτών-τραπεζών.

Οι τράπεζες να ανήκουν στον λαό και οι επιχειρήσεις στους εργαζομένους, σε αυτούς που δουλεύουν κάθε μέρα.

 

Αυτές είναι προτάσεις για σήμερα και όχι για ένα μακρινό μέλλον. Είναι προτάσεις που θέλουμε να τις παλέψει το κίνημα, η νεολαία μαζί με τους εργαζομένους. Προτάσεις που πιστεύουμε ότι θα »ανακουφίσουν» τον λαό, θα τον φέρουν σε καλύτερη θέση απέναντι στην κυβέρνηση. Πιστεύουμε ότι με αγώνες μπορούμε να πετύχουμε νίκες και να πειστούμε όλοι ότι με τον αγώνα μπορούμε να κερδίσουμε τις ζωές μας.

Γι αυτό τον λόγο δεν μένουμε μόνο σε αυτά αλλά οραματιζόμαστε και μακρύτερα. Έχουμε σκοπό να παλέψουμε μεχρι τέλος.

Οραματιζόμαστε μια ελεύθερη κοινωνία στην όποια όλοι οι άνθρωποι θα έχουν δικαιώματα σε εκπαίδευση-εργασία

Οραματιζόμαστε μια κοινωνία που δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο

Μια κοινωνία που τα πάντα θα είναι κοινά και δημόσια.

Μια κοινωνία με άμεση δημοκρατία σε όλους του τομείς της ζωής, που θα αποφασίζει ο λαός για την ζωή του.

Μια διαφορετική κοινωνία που θα χωράει τις ανάγκες μας, τα όνειρά μας.

Την επόμενη περίοδο σε κάθε σχολείο και σχολή να γίνουν συνελεύσεις, να συντονιστούν αυτές μεταξύ τους, να προχωρήσουμε σε κοινά συντονιστικά μαθητών και φοιτητών και να οργανώσουμε την δράση μας. Οι μαθητές και οι φοιτητές έχουν τις περισσότερες παραστάσεις αγώνων από όλη την υπόλοιπη νεολαία. Πρέπει αυτοί να σηκώσουν το γάντι και να πουν ως εδώ, ήρθε η ώρα για την δικιά μας απάντηση.

Μια απάντηση που θα τρομάξει τους από πάνω, θα είναι πιο πολιτική,

εναντίον κυβερνήσεων, ΔΝΤ και ΕΕ που στέλνουν κόσμο να ψάχνει στα σκουπίδια για ένα πιάτο φαΐ.

 

Απάντηση που θα συμπαρασύρει και την εργαζόμενη νεολαία που μεγάλο μέρος αυτής σκύβει το κεφάλι και ξενιτεύεται αναγκαστικά. Θα την εμπνεύσουμε να φωνάξει : Δεν πάω πουθενά, είναι επιλογή μου να μείνω στον τόπο μου και να παλέψω.

Απάντηση που θα πάρει μαζί της, τους γονείς μας, τους εργαζομένους που τόσο έχουμε ανάγκη να απεργήσουν και να κατέβουν στον δρόμο.

Στην ιστορία δεν υπήρχε ποτέ εξέγερση που να μην βρίσκεται στην πρώτη γραμμή η νέα γενιά. Γιατί γινόταν αυτό; Ήταν μόνο ο αυθορμητισμός, η αφέλεια, ο ηρωισμός της νεολαίας ; Ήταν όλα αυτά αλλά και κάτι βαθύτερο. Η νέα γενιά, οι μαθητές και οι φοιτητές, έχει το μέλλον όλο μπροστά της, άρα η στράτευση της στον αγώνα θα είναι πιο μαχητική πιο συνολική. Ίσως είναι και μια νεανική φλόγα όπως πολλοί λένε. Μπορεί! Αλλά θα καίει δυνατά όσο υπάρχει φτώχεια και δυστυχία, θα καίει μέχρι να φτιάξει ένα κόσμο καινούριο και ελεύθερο.

 

Άλλαξε τον κόσμο, το’ χει ανάγκη

Mε ποιον δε θα καθόταν ο Δίκαιος
αν ήτανε να βοηθήσει έτσι το Δίκιο;
Ποιο γιατρικό θα ‘ταν πολύ πικρό
για τον ετοιμοθάνατο;
Tι βρωμιά δε θα ‘κανες
τη βρωμιά για να τσακίσεις;
Aν επιτέλους μπορούσες τον κόσμο ν’ αλλάξεις, δεν θα
καταδεχόσουν να το κάνεις;
Ποιος είσαι;
Bυθίσου στο βούρκο
αγκάλιασε το φονιά, όμως
άλλαξε τον κόσμο: το ‘χει ανάγκη.
(Στο τέλος του έργου, ο Xορός συμπληρώνει:)

Xρειάζονται πολλά, τον κόσμο για ν’ αλλάξεις:
Oργή κι επιμονή. Γνώση κι αγανάχτηση.
Γρήγορη απόφαση, στόχαση βαθιά.
Ψυχρή υπομονή, κι ατέλειωτη καρτερία.
Kατανόηση της λεπτομέρειας και κατανόηση του συνόλου.
Mονάχα η πραγματικότητα μπορεί να μας μάθει πώς
την πραγματικότητα ν’ αλλάξουμε.

(Aπό το θεατρικό έργο «H απόφαση» –
Die Massnahme -, 1930).