Με το που είδαμε το ναζιστικό χαιρετισμό-πανηγυρισμό του Κατίδη, ξέραμε καλά τι θα αντικρίζαμε την επόμενη μέρα στα αθλητικά κι όχι μόνο ΜΜΕ¨ και δεν πέσαμε έξω… Η πλειοψηφία του αθλητικού κόσμου έσπευσε να καταδικάσει το γεγονός με κεντρικό σύνθημα: ΟΙ ΝΑΖΙ ΔΕΝ ΧΩΡΑΝΕ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ.

     Αμέσως μας γεννήθηκε το ερώτημα κατά πόσο όλοι αυτοί οι άνθρωποι παίρνουν ανάλογη θέση και στο ζήτημα κατά πόσο οι φασίστες χωράνε στην κοινωνία γενικότερα.

     Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, ζούμε σε μια εποχή που η οικονομική εξαθλίωση την οποία βιώνει ένα τεράστιο μέρος του ελληνικού λαού έχει φέρει στην επιφάνεια φαινόμενα εκφασισμού της κοινωνίας, όψη της οποίας είναι κι η τεράστια άνοδος της Χρυσής Αυγής σε εκλογικό και κοινωνικό επίπεδο. Με τα δεδομένα αυτά φαντάζει μάλλον λογικό το να εμφανιστούν φασίστες και στο χώρο του αθλητισμού είτε από την πλευρά των οπαδών είτε και των ίδιων των αθλητών, όπως συνέβη και το προηγούμενο Σάββατο με τον Κατίδη. Η απάντηση που οφείλουμε να δώσουμε σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο ευτυχώς η δυστυχώς είναι μόνο μία: ΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ… Δεν θα αφήσουμε ένα χώρο μαζικής παρουσίας εργαζομένων και νεολαίας να γίνει έρμαιο στα χέρια των ναζί της Χρυσής Αυγής… Οι αντιδράσεις την επομένη του γεγονότος έδειξαν πως ακόμα υπάρχουν τα αντανακλαστικά στην κοινωνία, που δε μπορούν να ανεχτούν τέτοιες συμπεριφορές. Αλλά εδώ που τα λέμε δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, σε μια χώρα όπου οι μνήμες από το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, την Καισαριανή και την Κοκκινιά είναι ακόμα ζωντανές, τέτοιες πράξεις δε γινόταν να είναι αποδεκτές…

     Δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς, γιατί εμείς ανέκαθεν ήμασταν αυτοί που αηδιάζαμε όταν βλέπαμε τον Paulo Di Canio να χαιρετάει ναζιστικά μετά από κάθε goal της Lazio κι ας προσπαθούσαν να μας πείσουν ότι ο ποδοσφαιριστής αυτός έχει κάνει το καλύτερο fair play στον κόσμο. Γιατί ήμασταν αυτοί που το against modern football και η St. Pauli δεν ήταν μόνο μόδα. Γιατί τελικά ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε αυτοί που οι πρώτες σκέψεις μας όταν ακούμε κάτι για ποδόσφαιρο, θα είναι οι αλάνες του παρελθόντος κόντρα στη σύγχρονη υπερεμπορευματοποίηση του αθλήματος καθώς κι η υψωμένη γροθιά του Cristiano Lucarelli κόντρα στο φασισμό και τη μόδα της Χρυσης Αυγής.

     Είμαστε πολλοί, είμαστε περισσότεροι απ΄ αυτούς. Φοβούνται και μας φοβούνται, γιαυτό κι ο ίδιος ο Κατίδης έτρεξε κατευθείαν να απολογηθεί και να ζητήσει συγνώμη… Δεν πείθουν κανέναν, οι μάσκες, εν μέσω αποκριών έπεσαν, οι νοσταλγοί του Χίτλερ δε χωράνε πουθενά… να μην τους αφήσουμε…

.

.

.

ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΕΞΕΔΡΕΣ ΟΥΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ