Τα δικαστήρια και η κυβέρνηση δεν νοιάστηκαν όταν οι Χρυσαυγίτες έστηναν πογκρόμ στο κέντρο της Αθήνας εναντίον μεταναστών. Δε νοιάστηκαν όταν Χρυσαυγίτες δολοφόνησαν τον Σαχζάτ Λουκμάν. Δεν νοιάστηκαν όταν ομάδες Χρυσαυγιτών σε κοινό σχηματισμό με τα ΜΑΤ επιτίθονταν με μαχαίρια και ρόπαλα σε απεργούς και διαδηλωτές. Γιατί άλλωστε να τους νοιάξει; Από πότε οι φασίστες αποτελούν απειλή για το σύστημα; Αντί να χτυπήσουν «τα λαμόγια στη βουλή» (όπως έλεγαν), χτύπησαν εργάτες, συνδικαλιστές, αριστερούς και μετανάστες. Εντός της βουλής δεν έκαναν τίποτα από το να καταθέτουν ερωτήσεις υπέρ των εφοπλιστών και των μεγαλοεπιχειρηματιών. Αποδεικνύοντας πέραν κάθε αμφιβολίας ποιών τα συμφέροντα εκπροσωπούν.

Και ξαφνικά ο Παύλος Φύσσας νεκρός. Σε μια νύχτα είδαμε μια σχεδόν απίστευτη κωλοτούμπα της κυβέρνησης (ακόμα και για τα δικά της στάνταρ). Ώρες πριν την άνανδρη δολοφονία του Φύσσα εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας μίλαγε για συνεργασία με μια πιο «σοβαρή» Χρυσή Αυγή. Τι όμως ήταν αυτό που ανάγκασε τη κυβέρνηση να αλλάξει τόσο πολύ τη στάση της απέναντι στους φασίστες της Χρυσής Αυγής; Οι κινητοποιήσεις των καθηγητών-μαθητών τον προηγούμενο Σεπτέμβρη και οι μαζικές αντιφασιστικές κινητοποιήσεις που ακολούθησαν τη δολοφονία του Φύσσα χτύπησαν τη σταθερότητα της κυβέρνησης. Με τις συλλήψεις τον βουλευτών της Χρυσής Αυγής απλά προσπάθησαν να προβάλλουν το προφίλ του εγγυητή της ασφάλειας και του προστάτη των νόμων. Όμως ας μην ξεγελιόμαστε. Το σύστημα ποτέ δε θα καταδικάσει τους νεοναζί δολοφόνους (ήδη προετοιμάζουν το έδαφος για την αποφυλάκισή τους), τους χρειάζεται! Άλλωστε το σύστημα και ο φασισμός είχαν πάντοτε και οικονομικά πάρε-δώσε.

Και για του λόγου το αληθές ας μην ξεχνάμε την ιστορία. Ένας σημαντικός αριθμός από πλούσιους επιχειρηματίες και πολυεθνικές εταιρείες, βοήθησε οικονομικά και υποστήριξε υλικά την εδραίωση των φασιστικών καθεστώτων στην Ευρώπη. Συνέβαλαν ενεργά στη στήριξη του Φρανσίσκο Φράνκο στην Ισπανία, του Μπενίτο Μουσολίνι στην Ιταλία και του Αδόλφου Χίτλερ στην Γερμανία. Ενεπλάκησαν στα εσωτερικά χωρών όπως η Ελλάδα και χρηματοδότησαν πολύνεκρους εμφυλίους πολέμους μόνο και μόνο για να εξυπηρετήσουν τα οικονομικά τους συμφέροντα, αποδεικνύοντας ξεκάθαρα πως το «κέρδος όχι μόνο δεν έχει εθνικότητα, αλλά είναι και βαθιά βουτηγμένο στο αίμα» !

Ο φασισμός είναι νώθο παιδί του συστήματος και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Σε περιόδους κρίσης επιστρατεύεται με σκοπό να υποτάξει την όποια φωνή αντίστασης. Αφεντικά και φασίστες (τα λυσσασμένα σκυλιά τους) έχουν ξαμοληθεί για να ξεπουλήσουν οτιδήποτε δημόσιο, να μας βάλουν να δουλεύουμε τζάμπα για να έχουν αυτοί τεράστια κέρδη και εμείς να τους χαρίζουμε τα νιάτα μας, επιτίθενται με τον πιο βάρβαρο τρόπο σε εργατικές κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα (κυριακάτικη αργία, οκτάωρο, δημόσια εκπαίδευση, κτλ).

Ως εδώ! Δε θα τους χαρίσουμε τη ζωή μας, δε θα επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος, με αγώνες θα κερδίσουμε έναν ολόκληρο κόσμο! Ο φασισμός δε θα πεθάνει μόνος ούτε θα μπει φυλακή από καμία κυβέρνηση. Εμείς θα τον τσακίσουμε μέσα από συνελεύσεις, καταλήψεις, κινητοποιήσεις, διαδηλώσεις. Ήρθε επιτέλους η ώρα να αποφασίσουμε για το μέλλον μας.