43 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, φαίνεται πως το σύνθημα “ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ” δε χάνει τη σημασία του και παραμένει ακόμα επίκαιρο. Φέτος ειδικά, με την επίσκεψη Ομπάμα ξύπνησαν μνήμες στο λαό και στη νεολαία για το ρόλο που έχει παίξει ο ιμπεριαλισμός των ΗΠΑ τόσο στην επιβολή της δικτατορίας, όπως και στην καταπολέμηση του ΔΣΕ στον εμφύλιο, αλλά και στους σύγχρονους πολέμους στη Μέση Ανατολή, που γεννούν τα προσφυγικά κύματα προς την Ευρώπη. Διάφοροι ακροδεξιοί θα διαψεύσουν τα γεγονότα του Πολυτεχνείου ενώ άλλοι θα προσπαθήσουν να τα διαστρεβλώσουν και να τα καπηλευτούν παρουσιάζοντάς τα σαν μια μετριοπαθή έκρηξη οργής στην οποία ήταν «όλοι μαζί». Στην πραγματικότητα, η εξέγερση του Πολυτεχνείου ξεκίνησε από τους αγωνιζόμενους φοιτητές, ενώ στην πορεία πήρε διαστάσεις παλλαικού ξεσηκωμού  για ζωή, δουλειά, παιδεία και ελευθερίες. Για την ανατροπή της δικτατορίας, αλλά και για μια άλλη ζωή στην οποία κουμάντο θα κάνει ο λαός.

Η εξέγερση ξεκίνησε απο τις συνελεύσεις της Νομικής όταν έφτασε η είδηση πως η αστυνομία είναι συγκεντρωμένη γύρω από το Πολυτεχνείο. Τότε πήραν την απόφαση και 500 άτομα ξεκίνησαν πορεία προς το Πολυτεχνείο. Κάποιοι κατάφεραν και μπήκαν μέσα ενώ άλλοι έμειναν απ’ έξω και συγκρούστηκαν με την αστυνομία. Η κατάληψη είχε ξεκινήσει! Τις επόμενες μέρες ακολουθούν πορείες και οδοφράγματα, προκηρύξεις που καλούν το λαό σε γενική απεργία, ενώ στο χώρο της κατάληψης γίνονται φοιτητικές και εργατικές συνελεύσεις. Η κατάληψη έληξε με την εισβολή των τανκς στο Πολυτεχνείο, όμως, τα διδάγματα και η ουσία της εξέγερσης υπάρχουν ακόμα σε κάθε μικρό και μεγάλο κοινωνικό αγώνα.

Σήμερα, η επίθεση που δεχόμαστε στην εκπαίδευση και στην εργασία είναι μεγάλη. Υποχρηματοδότηση, παραπαιδεία, ανεπαρκής γνώση, ένα σχολείο υποταγμένο στις ανάγκες της αγοράς και του κέρδους. Οι μαθητές, λοιπόν, πρέπει να βγούμε ξανά στο προσκήνιο, στο πλευρό των φοιτητών και των εργαζομένων επιβάλλοντας τις ανάγκες μας για μόρφωση, δουλειά και ελευθερίες. Στη μεγάλη μαθητική πορεία στις 7 Νοέμβρη κάναμε την αρχή ενός μεγάλου πανεκπαιδευτικού κινήματος! Όμως δεν πρέπει να μείνουμε σε μία πορεία! Είναι ανάγκη να κλιμακώσουμε τον αγώνα μας με συντονιστικό σχολείων σε κάθε περιοχή, τοπικές κινητοποιήσεις και κεντρικές πορείες μαζί με το φοιτητικό κίνημα και τους αγωνιζόμενους δασκάλους. Στον τριήμερο εορτασμό του Πολυτεχνείου το μαθητικό κίνημα πρέπει να δώσει μαχητικό παρών. Ήδη στην πράξη καταφέραμε να σπάσουμε την τρομοκρατία της απαγόρευσης των πορειών για την επίσκεψη Ομπάμα στις 15/11 με τη μαζική πορεία και την έμπρακτη προσπάθεια να σπάσουμε τον αστυνομικό κλοιό και να κάνουμε την Αθήνα πόλη εχθρική για τον Ομπάμα και την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Δυναμικό παρόν πρέπει να έχει το μαθητικό κίνημα και στην πορεία του Πολυτεχνείου αλλά και τις επόμενες βδομάδες να κλιμακώσουμε την πάλη μας με κεντρική πανεκπαιδευτική πορεία.

Παίρνοντας το παράδειγμα της γενιάς του Πολυτεχνείου, να κάνουμε τις δικές μας εξεγέρσεις!

Ποιος είναι ο Ανυπότακτος Μαθητής;

Ο Ανυπότακτος Μαθητής προσπαθεί να συμβάλλει ώστε να ξαναβγούμε όλοι οι μαθητές στο δρόμο μαχητικά. Ο Ανυπότακτος δημιουργήθηκε για να δώσει μορφή και λόγο στην αμφισβήτηση . Δρα παρεμβαίνει  και αναπνέει μέσα στις μικρές και μεγάλες μάχες που καλούμαστε να δώσουμε καθημερινά. Γιατί δεν μπορούσαμε να βλέπουμε το Σύστημα και την Κυβέρνηση να διαλύει τις ζωές και τα όνειρα μας και εμείς να μένουμε άπραγοι. Καταλάβαμε ότι ο καθένας μόνος του δεν μπορεί να νικήσει και για αυτό διαλέξαμε τον δρόμο της συλλογικής πάλης και ζωής . Μπορεί να είμαστε ο καθένας διαφορετικός όμως μας ενώνουν πολλά. Μας ενώνει πρώτα απ’ όλα  η ανάγκη να υπερασπιστούμε τις ζωές και τα όνειρα μας  να ζήσουμε σε έναν κόσμο καλύτερο. Μας ενώνει η επιθυμία να ζήσουμε σε ένα κόσμο χωρίς πολέμους, φτώχια και εκμετάλλευση. Μας ενώνει το μίσος ενάντια σε αυτό το σάπιο εκπαιδευτικό σύστημα , το μίσος ενάντια στου υπαίτιους την ανεργίας και της εξαθλίωσης που βιώνουμε που είναι το Σύστημα με πρωταγωνιστές την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και την Ε.Ε και όχι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες όπως προσπαθούν να μας πείσουν . Μας ενώνει το πείσμα να επιβάλλουμε Παιδεία και Σχολείο  για όλους και όχι για λίγους  και εκλεκτούς , αντίστοιχο  των αναγκών μας . Οργανωθήκαμε για να μπορούμε να συζητάμε τα προβλήματα αλλά και να βρίσκουμε λύσεις ,να παράγουμε πολιτική πρακτική και σχέδιο για το  μαθητικό κίνημα να αποτιμάμε και να μαθαίνουμε από τα λάθη. Γιατί καταλάβαμε ότι απέναντι σε έναν καλά οργανωμένο εχθρό πρέπει να οργανωθείς και εσύ, αν θες να είσαι επικίνδυνος απέναντι στο σύστημα αλλά και χρήσιμος και αποτελεσματικός για το κίνημα και τις ανάγκες τις δικές μας, των από κάτω.