Όλοι μας, έχουμε ακούσει τη λέξη, φασισμός, εθνικισμός, ναζισμός. Όλοι μας θα έχουμε ακούσει ή δει στην τηλεόραση ή στο ραδιόφωνο, διάφορους τύπους, συνήθως βουλευτές του ΛΑΟΣ, να φωνάζουν πως είναι πατριώτες , πως θέλουν το καλό του έθνους και της πατρίδας, δηλαδή το καλό όλων όσων γεννηθεί σ’ αυτόν τον τόπο. Ίσως ακόμα-ακόμα να έχουμε δει συμμαθητές μας να χτυπάνε άλλους συμμαθητές μας επειδή, δεν είναι Έλληνες.   Σίγουρα έχουμε δει συνθήματα στους τοίχους που λένε ότι «Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι» είτε συνθήματα που στρέφονται κατά του φασισμού-ναζισμού  όπως, «ποτέ ξανά φασισμός».

Το ερώτημα που έρχεται αυτόματα σε κάποιον είναι, τι είναι αυτός ο φασισμός  που κάποιοι είναι πολύ υπέρ του και κάποιοι πολύ κατά; Ας δούμε λοιπόν σύντομα πώς ξεκίνησε ο φασισμός και πώς κατάφερε κάποιοι να τον υποστηρίζουν πολύ.

Τη δεκαετία του ’20 και ενώ ο κόσμος βίωνε μια οικονομική κρίση, αντίστοιχη με τη δική μας σήμερα, ο Μουσολίνι στην
Ιταλία ιδρύει το Ιταλικό φασιστικό κόμμα και καταλαμβάνει με δικτατορία την διακυβέρνηση της χώρας. Παράλληλα, στη Γερμανία ο Χίτλερ ανέρχεται στην εξουσία και τη δεκαετία του ’30 έχει όλες τις εξουσίες συγκεντρωμένες πάνω του και γίνεται δικτάτορας. Οι απόψεις τους για την πολιτική και τον κόσμο είναι ξεκάθαρες: Ο Χίτλερ πιστεύει βαθιά στη φυλετική διάκριση των ανθρώπων, φτιάχνει στρατόπεδα συγκέντρωσης και σκοπεύει να αφανίσει από τη Γη τους Εβραίους. Παράλληλα, ξεκινά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο βάζοντας σαν στόχο την εξάπλωση του ναζισμού σε παγκόσμια κλίμακα. Η φασιστική ιδεολογία εξυπηρετεί τους πλούσιους  Γερμανούς  που είχαν βγει χαμένοι από τον 1ο παγκόσμιο πόλεμο και τώρα επένδυαν τα χρήματά τους στην πολεμική μηχανή του Χίτλερ. Έτσι ο ναζισμός και η ιδεολογία του από τη μία φέρνει λεφτά σε κάποιους και τους εξασφαλίζει πως θα βγάλουν ακόμα περισσότερα(αφού θα κατακτήσουν όλους τους άλλους λαούς) και από την άλλη φέρνει 55.5 εκατομμύρια νεκρούς.

Το φασισμό δηλαδή, τον ενστερνίζονται οι πλούσιοι, επειδή τους φέρνει κέρδος. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι η αστική τάξη της Γερμανίας ήταν κερδισμένη από τον φασισμό, γι αυτό άλλωστε ήταν και »δεμένη» πάνω του. Ο απλός λαός, είτε αναγκάζεται να τον δεχτεί δια της βίας (δικτατορία είπαμε ότι εφαρμοζόταν, όχι πολυφωνία και δημοκρατία), είτε επειδή δεν έχει την κατάλληλη μόρφωση (τα σχολεία δεν προσέφεραν ολόπλευρη, αντικειμενική γνώση, αλλά οι δάσκαλοι δίδασκαν αυτά που τους πρόσταζε το κάθε καθεστώς) τον ακολουθεί.

-Δηλαδή, φασισμός είναι ο Χίτλερ που έκανε πολέμους και ήθελε να κατακτήσει όλη της Ευρώπη θα έλεγε κάποιος πολύ γρήγορα. Αλλά εμείς είμαστε πατριώτες, αυθεντικοί έλληνες που θέλουμε το καλό της πατρίδας, όπως ο μεταξάς που είπε το ΟΧΙ.

-Μα και ο μεταξάς υποστηρικτής του φασισμού ήταν, θα έλεγε κάποιος λίγο πιο ψαγμένος.

Κάπου εδώ μπερδεύει λίγο το πράγμα. Πολλοί δηλώνουν πατριώτες πως είναι με το καλό της χώρας και θέλουν το καλό για όλους τους Έλληνες, εκτός από τους αριστερούς Έλληνες. Γιατί οι αριστεροί, υποστηρίζουν τους μετανάστες, που μας παίρνουν τις δουλειές και καταστρέφουν τη χώρα και την οικονομία. Αυτό το επιχείρημα παλιότερα μπορεί και να έπιανε σε κάποιους, αλλά σήμερα την εποχή που η οικονομία καταρρέει επειδή είναι από τη δημιουργία της έτσι φτιαγμένη, να καταρρέει, και ο κόσμος να χάνει τις δουλειές του και κάποιοι  να κερδίζουν χρήματα από αυτό, έτσι καταρρέει και το επιχείρημα ότι οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλειές. Είναι αδύνατον να υπάρχει τόσο μεγάλη ανεργία στη νεολαία, να σπουδάζει τόσα χρόνια, να βγαίνεις στην αγορά εργασίας και να μην έχεις δουλειά εξαιτίας των μεταναστών, αφού και αυτούς τους βλέπεις κάθε πρωί στην πλατεία να περιμένουν το αφεντικό να τους πάρει στα χωράφια! Άρα κάποιος άλλος φταίει που οι μισοί νέοι είναι άνεργοι σήμερα. Ποιος όμως; Υπεύθυνοι μπορεί να είναι οι πολιτικοί που μας οδήγησαν ως εδώ περνώντας τους νόμους στη βουλή, αλλά και αυτοί εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα, τα συμφέροντα των τραπεζών και των αγορών. Τα συμφέροντα που προασπίζει η Ευρωπαϊκή ένωση και το ΔΝΤ.

Σήμερα, σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης, που ο κόσμος προσπαθεί να βρει τι πήγε στραβά , τι φταίει που δεν υπάρχουν δουλειές, που υπάρχει ανεργία, που υπάρχει εγκληματικότητα, πολλοί τραβούν τον εύκολο δρόμο και λένε ότι φταίνε οι ξένοι, οι αριστεροί, οι πολιτικοί γενικά. Παρουσιάζοντας τους εαυτούς τους ως υπερασπιστές του έθνους, μπολιάζουν τη νεολαία με φασιστικές ιδέες χωρίς ο συνομιλητής τους να το καταλάβει καν. Εφαρμόζουν μια τέτοια προπαγάνδα, που πρέπει αν ψάξεις πίσω από τις λέξεις θα καταλάβεις τη βαθιά ναζιστική και φασιστική ιδεολογία που κρύβεται. Θα βρεις ότι είναι οι απόγονοι των ναζί, αυτών που έκαναν το ολοκαύτωμα, προσπαθούν να συνεχίσουν την ιδεολογία που σε κάνει μισείς τον άλλον επειδή έχει διαφορετική καταγωγή από εσένα και μιλά άλλη γλώσσα. Προωθούν μια κοινωνία αυταρχική όπου δεν θα έχεις το δικαίωμα να εκφράσεις τη γνώμη σου, μια κοινωνία όπου θα αποφασίζει ο υπέρτατος αρχηγός (π.χ Χίτλερ) και ο λαός θα σκοτώνεται στα πεδία της μάχης για να κερδίζουν και πάλι περισσότερα οι πλούσιοι. Στην Ελλάδα οι συνεχιστές αυτής της ιδεολογίας έχουν ταυτότητα. Είναι όλοι όσοι συμμετέχουν στη Χρυσή Αυγή. Είναι το ΛΑΟΣ, που φορά τη μάσκα του πατριώτη και λέει πως θα κλείνει τους μετανάστες σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και ταυτόχρονα ψηφίζει το μνημόνιο. Ο φασισμός ξέρει να κρύβεται κάτω από πολλά προσωπεία, το ρατσισμό, τον εθνικισμό, τον πατριωτισμό είναι η νέες λέξεις που αντικαθιστούν το φασισμό. Όμως είναι όλες πτυχές του! Όπως παλιά έτσι και σήμερα που ο κόσμος ψάχνει διέξοδο από την κρίση, ο φασισμός θα είναι μια εύκολη λύση. Ακριβώς, όπως στο παρελθόν ο φασισμός αποτέλεσε την εναλλακτική για να σωθούν οι τράπεζες(οικονομικό κραχ του ‘29) έτσι και σήμερα, με άλλα μέσα βέβαια οι φασίστες θα προσπαθήσουν να αναδειχθούν ως σωτήρες, μόνο που δεν θα είναι τίποτε άλλο από την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος.

Η νεολαία σήμερα δεν έχει καμία σχέση με τη νεολαία πριν από 50 χρόνια. Σήμερα τα ψέματα που πασάρει η Χρυσή Αυγή, το ΛΑΟΣ και οι λοιποί φασίστες, μπορεί εύκολα κάποιος να τα ανακαλύψει και να τα καταρρίψει. Ότι σήμερα έχουμε δικτατορία όχι από τανκς αλλά από banks είναι δεδομένο. Τι θα κάνουμε όμως για να τα ανατρέψουμε όλα αυτά;

 Η λύση στα βαθιά κοινωνικά και οικονομικά αδιέξοδα της εποχής μας βρίσκεται στα νέα απελευθερωτικά κινήματα και στις διεκδικήσεις τους και όχι στην πιο άγρια εκδοχή του συστήματος, που σημάδεψε την ανθρωπότητα με εκατόμβες νεκρών. Η αντιφασιστική πάλη πρέπει να αποτελεί ζήτημα σε κάθε σχολείο, σε κάθε σχολή, σε κάθε χώρο δουλειάς, να συνενώνει με δεσμούς αλληλεγγύης αγωνιστές που έχουν ξανασυναντηθεί στον δρόμο στις διεκδικήσεις τους για μια άλλη κοινωνία. Το αντιφασιστικό κίνημα δεν μπορεί να εμφανίζεται ξεκομμένο από το ευρύτερο νεολαιίστικο και εργατικό κίνημα και τις επιδιώξεις του. Καθώς ο φασισμός προκύπτει σαν απόληξη των αντιφάσεων του καπιταλισμού, η πάλη ενάντια σε αυτόν δίνεται κύρια με το ίδιο το σύστημα που τον γεννά.

Πρέπει να λάβουμε υπ’όψιν μας ότι στην σημερινή εποχή ο φασισμός και οι εκδοχές τους στην Ελλάδα (Χρυσή Αυγή) έχουν διαφορετικά στοιχεία από τον ναζισμό της Γερμανίας. Ο »σύγχρονος φασισμός» είναι πιο συστημικός. Γεγονός που γίνεται αντιληπτό από την ρητορεία που υιοθετεί, εναντίον του συστήματος που πολλές φορές μοιάζει ακόμα με αυτόν της αριστεράς και του αναρχικού χώρου, μέχρι και από τις δράσεις που αποφασίζει να κάνει οι οποίες στηρίζονται στην όξυνση των κοινωνικών προβλημάτων (π.χ. συσσίτια σε Έλληνες εργαζομένους). Γι’ αυτό τον λόγο απαιτείται μια προσεκτική προσέγγιση στο ζήτημα του φασισμού.